Hier komt elke maand een Pokémonverhaal te staan, geschreven door jullie!
Wil je meedoen? Schrijf je verhaal dan in een e-mail
Verzin een titel, een begin, middenstuk en een einde.
Ik zal de verhalen plaatsen op volgorde van binnenkomst, dus zie jij je verhaal nog niet staan dan waren er anderen voor jou en moet je nog even wachten. Succes en alvast bedankt voor jullie inzendingen!
Schrijverstalent? Mail dan naar
VERHAAL VAN DECEMBER 2007
EEN KERSTVERHAAL Door: Poliwhirl (Jeroen)
Dit verhaal gaat over Giovanni, een man die bezeten was van geld, en nergens anders om gaf. Hij werd bezocht door drie geesten die hem een lesje zouden leren.
Dit verhaal, A Christmas Carol, is in 1843 geschreven door Charles Dickens, die ook Oliver Twist heeft geschreven. Nu heb ik hem voor jullie in Pokémon-stijl geschreven. In 2007.
Het was Kerstavond. Giovanni was in zijn kantoor, het kantoor van Giovanni en Marley. Zijn hulpje, de arme Brock was aan het werk. Giovanni’s jonge neefje kwam in zijn kantoor. “Hallo oom! Fijn kerstfeest!” zei hij blij. “Kom je op kerstavond lekker bij ons eten?” “Kerstmis?!” zei Giovanni. “Bah, wat een onzin!”. Giovanni haatte Kerstmis en hij zei tegen zijn neefje dat hij niet zou komen. Zijn neefje ging weg. Later kwamen twee arme mensen die geld vroegen voor de armen. “Zijn er geen gevangenissen voor deze mensen?” zei Giovanni. Giovanni gaf geen enkele cent weg. Toen het kantoor bijna dicht ging vroeg Brock: “Mag ik morgen vrij voor kerst?” “Ja, maar je moet er dan overmorgen wel eerder zijn!” zei Giovanni.
’s Avonds was Giovanni naar zijn openhaard aan het kijken toen er opeens een geest voor hem verscheen. “Wie ben jij?” vroeg Giovanni nerveus. “In het echt was ik Marley, maar toen ik leefde dacht ik alleen aan geld. Maar jij hebt een kans om niet hetzelfde lot te treffen. Vanavond zullen drie geesten langskomen.” Toen verdween de geest van Marley. Giovanni ging naar bed en viel in slaap. Maar midden in de nacht werd hij wakker. Opeens verscheen een Gastly voor hem. “Ik ben de geest van Kerst Vroeger. Jou verleden,” zei hij tegen Giovanni. De Gastly liet hem stukjes uit het verleden zien. In een stukje zag hij zichzelf als een jongen op school. Hij was een boek aan het lezen. De andere jongens waren naar huis voor Kerstmis. In een ander stukje zag hij zichzelf met een meisje praten, maar hij was niet met haar getrouwd omdat ze geen geld had. “Stop! Laat me niet meer zien!” zei Giovanni huilend. De Gastly bracht hem naar huis en later viel hij weer in slaap. Later in die nacht werd hij weer wakker. Een Haunter zweefde voor hem. “Ik ben de geest van Kerstmis Nu. Kijk naar me!” zei de Haunter lachend. Hij nam Giovanni mee naar het huis van Brock en zijn familie. Zijn familie zat rond een klein Kerstpuddinkje. “Wat een lekkere pudding. Fijn Kerstfeest iedereen!” riep Brock. Giovanni was sip, omdat hij zag hoe arm Brock’s familie was. Zijn kindje, kleine Ash, was zwak en ziek. Daarna nam de Haunter Giovanni mee naar een heel arm gedeelte van de stad. Er zaten twee arme kindjes op straat. “Kunnen we niks doen voor die kinderen?” vroeg Giovanni. “Zijn er geen gevangenissen voor deze kinderen?” zei de Haunter lachend. De Haunter verdween.
Daarna verscheen er een Gengar. “Ben jij de geest van Kerstmis Toekomst?” vroeg Giovanni. De Gengar zei niks terug. Hij nam Giovanni mee en liet hem een paar stukjes van de toekomst zien. In een stukje waren mensen aan het praten over de dood van Giovanni, maar niemand was verdrietig. De Gengar nam hem ook mee naar de familie van Brock. Ash was gestorven. Ze waren heel verdrietig.
De volgende ochtend opende Giovanni zijn raam en vroeg: “Welke dag is het?” “Hoezo meneer?” zei een jongentje, “het is kerstmis.” Giovanni was heel blij. Hij gaf geld aan de jongen zodat de familie van Brock een hele grote kalkoen konden kopen. “Fijne Kerst, Fijne Kerst!” riep hij naar iedereen. Hij zag de man die eerder langskwam om geld voor de armen te vragen. Hij gaf hem heel veel geld. Giovanni ging naar zijn neefje en had het beste kerstmaal hij ooit had gegeten. De volgende dag ging hij eerder naar zijn kantoor.
“Je bent laat!” zei Giovanni boos. “Het spijt me echt,” zei Brock. “Daarom moet ik helaas… geld aan je geven! Fijne Kerst!” zei Giovanni.
Vanaf die dag was Giovanni de gelukkigste man van de wereld. Hij hielp Brock’s familie. Hij gaf geld aan de armen. En mensen zeiden altijd: “Giovanni weet hoe je Kerst viert!”
